Pyłkiem jestem

Świecie mój...

Otul mnie Świecie mój - Twą Miłością Wszechrzeczy...  Wspomóż Siłę choćby cząstką Wszechmocy...  Zaopiekuj się małym pyłkiem Wszechświata,  którym Jestem Dla Ciebie

Niedopowiedziane

Patio Bóstwa

 Mam pod powiekami kryształki, świecidełka,cuda niewidy. 

Możesz je mieć na skinienie. 

Mam w ustach słowa słodkie, lekkie i kolorowe jak papugi.

Możesz je  mieć pozostawiając wspomnienie.

Mam w sercu male patio zbudowane  marzeniem,gdy zechcesz?

Możesz je mieć,za cztery czekam trzy tęsknię........ jedno spelnienie

Błogostan

Owinięte tęsknotą ? Ciepłe pachnące chrupiące kuszące, delikatne jak wspomnienie, odległe a jednak miłe bliskie sercu i duszy . Kto wie jak ze wspomnieniami bywa czasem się je mocniej niż realne przeżywa !!! Ja na przykład zwiedzanie Nosalu ,,niezabywajemyje" Warszawa oświetlona blaskiem słonecznym a jego ciepło niech ogrzewa tęskniące serce !

Krystalizacja

Wypluwam chore sny _przepełnione dławiącą rzeczywistością Duszące marzenia, _by jutro było lepsze. Nie wierząc, lecz mając nadzieję w kieszeni dopieszczoną opuszkami palców, słodkim zapachem perfum. Ukrywać lęk i chęć, przegrana boli podwójnie. A los zwątpił, _bo chciał pomóc sam sobie. Egoista.[!] Nieokreślona głupota, mająca określony powód. Słyszalny w idealnej ciszy. Niczym delikatność promieni słońca. Ogarniająca ciało. [.....cii.] Obrazów przed oczami ogrom , zamknij je na chwilę. Uśnij, [.....cii.]. A w twej głowie niech pozostanie ten jeden, nieskazitelny, czysty ślad. Mnie. Wyidealizowana herbata w żółtym kubku parząca dłonie. Spierzchnięte wargi czekające, niewypowiedzianych słów tysiące Krzyczę !!! Moje imię. Mój malinowy świat przekwita, gnije, zarasta chwastami. Błąd za błędem. Może ktoś zrozumie. Nie mam zamiaru tłumaczyć.

I jak tu nie być fatalistą

Gdy życie pod nogi ściele ci , pąki róż oddzielonych od łodyg a rozdeptane , rozsypują płatki wyścielając miękkością drogę , owiewają odurmamiajace fluidy roztartych byłych cudowności , pogrążasz się w nieskalanym realnością świecie zapomnienia i nieuświadamianych oczekiwań , pragnień . I tu pojawia się nieoczekiwanie melodia , nieznana nieuświadamiana a jednak bliska oczekiwana od zawsze . Wiesz , znalazłeś dom w którym chciałbyś zamieszkać . Czujesz ciepło jakby twojego palącego się od dawna ogniska . Omiatasz niespiesznie spojrzeniem szukając starego fotela , obok stoliczek , niewielki , na fajkę ,tytoń , zapałki , rozsiadasz wygodnie , kłęby dymu dopełniają aromatem klimat zadomowienia . Pełnia szczęścia , zatracenia w niebycie istnienia . Gdzie ona fantazja wytwór twojej wyobraźni , jest , jej imię oryginalnością tchnące Lysandra , zapowiedź nieopowiedzianych nadziei . Post powstał z wrażenia wywołanego jedną melodyjką bezkresną .